عده‌اى از اعراب بيابانى كه با آويزهء جادوئى و قلاده‌هايى كه در آنها سنگ‌ها و استخوان‌ها به بند كشيده مىشد ، بيماران خود را معالجه مىكردند ، خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله شرفياب شدند و دربارهء مداوا با گياهان داروهاى طبى پرسش نمودند ؛ رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : لازم است بر هر فرد بيمار سراغ دارو رود ، زيرا خدائى كه درد را آفريده دارو نيز آفريده است . « 1 » حتّى موقعى كه سعد بن ابى وقاص بيمارى قلبى گرفت ، حضرت فرمود : بايد پيش « حارث كلده » طبيب معروف ثقيف برويد ، سپس خود آن حضرت او را به داروىِ مخصوصى راهنمائى كرد . « 2 » علاوه بر اين ، بياناتى دربارهء آويزه‌هاى جادوئى ، كه فاقد همه گونه آثارند ؛ وارد شده است . اينك ، به نقل دو روايت در اين باره اكتفا مىورزيم : 1 - مردى كه فرزند او دچار گلودرد شده بود ، با آويزه‌هاى جادوئى وارد محضر پيامبر صلى الله عليه و آله شد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : فرزندان خود را با اين آويزه‌هاى جادوئى نترسانيد ، لازم است در اين بيمارى از عصارهء « عود هندى » استفاده نماييد . « 3 » امام صادق عليه السلام مىفرمود : « ان كثيراً من التمائم شرك » ، بسيارى از بازوبندها و آويزه‌ها شرك است . « 4 » پيامبر صلى الله عليه و آله و اوصياى گرامى او با راهنمائى مردم به داروهاى زياد ، كه همهء آنها را محدثان بزرگ اسلام ، تحتِ عنوانِ طب النبى صلى الله عليه و آله و طب الرضا عليه السلام و . . . گرد آورده‌اند ؛ بار ديگر ضربهء محكمى بر اين اوهام كه گريبان عرب دوران جاهليت را گرفته بود ؛ وارد ساخته‌اند . علم و دانش در حجاز مردم حجاز را مردم « امّى » مىخواندند . « امّى » ، به معنىِ درس نخوانده است ، يعنى يك فرد به همان حالتى كه از مادر زاييده شده است ، باقى بماند .

--> ( 1 ) . « التاج » ، ج 3 / 178 ، يعنى اين آويزه‌ها در رفع بيمارى مؤثر نيست . ( 2 ) . همان ، 179 . ( 3 ) . همان ، ج 3 / 184 . ( 4 ) . « سفينه » ، مادهء « رقى » .